राखेतून ही जी येई पुन्हा उफाळून अजुनही माझ्यात ती आग आहे
विझवू पाहे धमकावून मजला त्या
खोटेपणावर आताही राग आहे
आमिष फुकाचे न भुलवे क्षणभर
नीतीमत्तेची आतुनच जाग आहे
मौनात माझिया विश्वाची शक्ती तरी
सहन करणे स्वभावाचा भाग आहे
जबाबदारीच्या पिंजर्यात अडकून केला जरी स्वातंत्र्याचा त्याग आहे
डिचवू नका, अडवू नका कधी मला
भडकलो कधी,तर मात्र मी वाघ आहे
... सहजच सुचलेली..
डाँ.शैलेषकुमार सहजयोगी 😇🙏
बोलावयास नव्हते जवळी कोणी माझ्या
स्वतःच स्वतःचा मित्र बनवावयास शिकलो,
शब्द आणि भाव फरक ओळखावयास शिकलो
आज मी पुन्हा नव्याने ऐकावयास शिकलो..
ओल्या पापण्यात विखुरली जरी दिव्य स्वप्ने,
तरी नव्याने त्यांस स्पर्शावयास शिकलो
तोडल्या मी भिंती कल्पनेतील क्षितिजाच्या
आज मी नव्याने स्वप्न जगावयास शिकलो
शाळेतही घरातही शब्दांची बाराखडीच होती
हृदयात भाव समुद्र.. ओठांवर मात्र कडीच होती
आता मी शब्दात भाव मिळावयास शिकलो
आज मी नव्याने चित्रशब्द रंगावयास शिकलो
चालताना न सापडता मज सोबत ही कुणाची
धावताना भीती रस्त्यात विखुरल्या खळग्यांची,
एकांतात हळुच पंख पसरावयास शिकलो..
बघता बघता उंच.. मी उडावयास शिकलो...
प्रत्येकाला वाटते मी काहितरी खास आहे..
माझ्या प्रयत्नां यशाची खात्री हमखास आहे
जगा पढत मूर्खांची उगा विखुरली रास आहे
उघड डोळे वेड्या "मेहनतीविना यश आभास आहे"
आधी खुप लिहायचीस,
छान कविता करायचीस..
लहर आली अचानक की,
कुंचल्यातून चित्र कोरायचीस..
उगाच आॅफीसला दांडी मारुन
मैत्रिणी सोबत भटकायचीस..
गरम काॅफी तासभर थंडावत
गप्पांसोबत रिचवायचीस
आता तु काही लिहीत नाहीस..
निवांतही कधी दिसत नाहीस..
काम-घर,नवरा.. चार माणसे
यापलिकडे का जग असत नाही?
दिसतेस कधी ट्रेनबरोबर धावताना,
बाईकवरून नवऱ्यासोबत फिरताना
लग्नात उगाच दागिन्यांत मिरवताना
जुन्या मैत्रिणीं सोबत खोटे हसताना
अपडेट देतेस मुद्दामच सगळ्यांना
घर गाडी कुटुंब पैसे कित्येक कमवले
उदास चेहरा न लपवता सांगतो मात्र
समाधान स्वतःपासुन स्वतः गमवले
गरज नसते व्यर्थखर्डेघाशी करण्याची
आवड नसता पैशात काम करण्याची
ज्या कामाने ह्दय पोट दोन्ही भरेल
हिम्मत धर ते शिवधनुष्य पेलण्याची
काही हसतील तुझ्या रिकाम्या खिशावर,
काही जळतील त्या स्वप्नील कुंचल्यावर..
धीर धर थोडासा नाराज न होता,
आयुष्य खुलु लागेल रंग बहरल्यावर
आता तुझा चेहरा हसरा आणिक तु
नित्य नवीन भासत आहेत
हजारात ही आता तुझी स्वः ओळख
दिमाखात उठुन दिसत आहे..
*भिंती...*
हल्ली सगळीकडेच भिंती असतात,
रस्त्यात, कामात, आणि.. विचारात,
उगाच तुम्हाला अडवतात.....
थांबवतात, कधी भांबवतात..
तुम्ही ही मागे वळता..
थोडी वाट बदलता,
कधी आतुन घाबरता
पटकन मागेच पळता
हळुच वळून बघता तेव्हा ,
वाट सरळ सोप्पी दिसते,
तुमच्याकडे ती ही डोळे
मिचकावत हसते..खुणावते.
फिरुन परत चाललात की पुन्हा,
भिंत अडवते, डरवते,आणि रडवते...
प्रवासात सुरुवातीला असतो
जोश, होश आणि तु मदहोश
अर्धा रस्ता ही नाही सरता,
पसरेल रोष, असंतोष, आक्रोश
पावला पावलावर गमतील
भ्रांति , भिंती.. किती भिती ...
परतीच्या ही सुटतील माती,
खोटी... गोती- नाती
हे तर व्हायचे..चढायचे,खाली पडायचे, रडायचे आणि मग
पडता, रडता,भिंत चढता-चढता आपण आतून घडायचे😇
*सहज सुचलेली कविता...*
*🙏डाॅ. शैलेश कुमार सहजयोगी*😇
*भिंती...*
हल्ली सगळीकडेच भिंती दिसतात,
रस्त्यात, कामात, आणि.. विचारात,
उगाच मला अडवतात.....
थांबवतात, भांबवतात..
मी ही मग वळतो..
माझी वाट बदलतो,
कधी आतुन घाबरतो
किंवा मागेच पळतो.
हळुच वळून पाहिले कि,
वाट सरळ सोप्पी दिसते,
माझ्याकडे हसते..खुणावते.
फिरुन चालायला लागलो की,
भिंत अडवते, डरवते,आणि रडवते...
प्रवासात सुरुवातीला खुप
जोश, होश आणि मदहोश
अर्धा रस्ता ही नाही सरता,
सोबतीला रोष, असंतोष, आक्रोश
पावला पावलावर मज गमल्या
भ्रांति , भिंती.. किती भिती ...
परतीची ही सुटली आता माती,
गोती नाती
हे व्हायचे..चढायचे,पडायचे, रडायचे आणि
पडता, रडता,चढता-चढता घडायचे
*सहज सुचलेली कविता...*
*🙏डाॅ. शैलेश कुमार सहजयोगी*😇
पॉवर ऑफ चॉइस
सुप्रसिद्ध साहित्यिक चेतन भगत याने सांगितलेला हा किस्सा आहे.
-----------------------
मी एअरपोर्टच्या बाहेर टॅक्सीसाठी रांगेत उभा होतो. तेवढ्यात माझ्यासमोर एक टॅक्सी येऊन उभी राहीली. पहिली गोष्ट माझ्या लक्षात आली की ती टॅक्सी बाहेरून नुसतीच स्वच्छ नव्हती तर चकचकीत पॉलीश केलेली होती. टॅक्सीचा ड्रायव्हर खाली उतरून व टॅक्सीला वळसा घालुन माझ्याकडे येत होता. त्यावेळी माझ्या लक्षात आले की त्याचा ड्रेस एकदम स्मार्ट आहे. त्याने स्वच्छ धुतलेला व इस्री केलेला पांढरा शर्ट घातला होता. तशीच इस्त्री केलेली काळी पँट होती. टाय लावलेला होता व पायात चकचकीत पॉलीश केलेले बुट होते. त्याने आदराने माझ्यासाठी टॅक्सीचे मागील दार उघडले व माझ्या हातात एक लॅमीनेट केलेले कार्ड देत म्हणाला, ‘ सर! माझे नाव वासु! मी तुमचा टॅक्सी ड्रायव्हर. मी तुमचे सामान मागे डिकीमध्ये ठेवेपर्यंत आपण हे माझे मिशन स्टेटमेन्ट कृपया वाचावे.’
‘मिशन स्टेटमेन्ट?’ मला गंमत वाटली व मी त्या कार्डावर नजर टाकली. त्यावर सुरेख व ठळक अक्षरात छापले होते. ‘ वासुचे मिशन स्टेटमेन्ट! माझ्या टॅक्सीमधील प्रवाशांना कमीत कमी खर्चात, कमीत कमी वेळात, सुरक्षितपणे त्यांच्या इच्छीत स्थळी पोचवणे व ते सुद्धा मैत्रीपूर्ण वातावरणात!’
मला गंमत वाटली. मी टॅक्सीत बसलो व मला आश्चर्याचा धक्काच बसला. कारण टॅक्सी आतुनसुद्धा बाहेरच्यासारखी चकचकीत स्वच्छ होती.
वासुने त्याच्या ड्रायव्हरच्या सिटवर बसता बसता विचारले, ‘सर! आपण कॉफी घेणार? माझ्याकडे थर्मासमध्ये रेग्युलर तसेच ‘डिकॅफ’ कॉफी आहे!’
मी सहज गंमत करावी म्हणून म्हणालो, ‘नको! मला कॉफी नको! काहीतरी थंड पेय हवे आहे!’
‘काही हरकत नाही!’ वासु म्हणाला, ‘माझ्याकडे पुढे कुलर आहे. त्यामध्ये रेग्युलर व डायट कोक, लस्सी, पाणी व ऑरेंज ज्युस आहे.’
‘मला लस्सी चालेल!’ मी म्हणालो पण माझ्या चेहेऱ्यावरचे आश्चर्य काही लपत नव्हते.
माझ्या हातात लस्सी देताना वासु म्हणाला, ‘आपल्याला जर वाचायला काही हवे असेल तर टॅक्सीमध्ये द हिन्दु, टाईम्स ऑफ इंडिया, इकॉनॉमिक टाईम्स व इंडिया टुडे आहे.’
माझ्या हातात अजुन एक लॅमिनेटेड कार्ड देत वासु म्हणाला, ‘ही रेडियो स्टेशन्स व त्यावर असलेल्या कार्यक्रमांची यादी, जर आपल्याला रेडीयो ऐकायचा असेल तर!’
मला वासुचे कौतुक वाटु लागले होते. टॅक्सी सुरु करताना वासु म्हणाला, ‘मी एअर कंडीशनींग चालु केले आहे. टेम्परेचर योग्य आहे ना व आपल्याला कंफर्टेबल वाटते ना? का यात ऍजेस्ट करू?’
वासुने मला त्यावेळी माझ्या इच्छीत स्थळी जाण्याचा सर्वात चांगला मार्ग कोणता हे सांगीतले. तसेच वाटेत कोणकोणती प्रेक्षणीय स्थळे लागतात याची पण माहिती दिली.
‘आपणास हरकत नसेल तर आपण माझ्याशी गप्पा मारू शकता. पण आपल्याला जर एकांत हवा असेल तर मी आपल्याला डिस्टर्ब करणार नाही’ वासु म्हणाला.
‘मला एक सांग वासु!’ मला माझे आश्चर्य अजुनही लपवता येत नव्हते, ‘तु तुझ्या ग्राहकांना नेहमी अशीच सेवा देत असतोस?’
वासुच्या चेहेऱ्यावर हास्य पसरले. ‘नाही सर! गेल्या दोन वर्षांपासुनच मी हे सुरु केले. या आधीची पाच वर्षे मी इतर सर्वसामान्य टॅक्सी ड्रायव्हरसारखाच होतो. गबाळा, अनुत्साही, सतत कसल्या ना कसल्या तरी तक्रारी करत बसणारा! पण एक दिवशी मला ‘पॉवर ऑफ चॉइस’ बद्दल कळले!’
‘पॉवर ऑफ चॉइस म्हणजे?’ मी उत्सुकतेने विचारले
‘पॉवर ऑफ चॉइस म्हणजे तुम्ही बगळा व्हायचे का गरुड व्हायचे याचा चॉइस!’ वासु म्हणाला, ‘तुम्ही सकाळी उठलात व म्हणालात की आजचा दिवस काही चांगला जाणार नाही तर तुमची कधीच निराशा होणार नाही. तक्रारी करण्याचे थांबवा! गरूड व्हा, बगळा होऊ नका! कारण बगळा सतत ‘क्वॅक क्वॅक’ करत असतो म्हणजे तक्रारी करत बसतो. तर गरुड येणाऱ्या सर्व अडचणी, अडथळे, संकटे यावर मात करत आकाशात उंच भरारी घेत असतो, ढगांच्या वर जात असतो. माझ्या डोक्यात हे वाक्य पक्के बसले’ वासु म्हणाला
‘आता मी माझीच गोष्ट सांगतो. मी आधी बगळा होतो. सतत तक्रारी करत बसायचो. पण मग मी माझ्या मनोवृत्तीत बदल करायचे ठरवले. बगळा न होता गरुड व्हायचे ठरवले. मी आजुबाजुला निरिक्षण करायला सुरवात केली. बहुतेक टॅक्सी ड्रायव्हर गबाळे व गलीच्छ असतात, ग्राहकांची काळजी न घेणारे असतात. ग्राहक नेहमी त्यांच्याबद्दल तक्रारी करत असतात. त्यांच्या गाड्या पण खराब व अस्वच्छ असतात. मी माझ्या बाबतीत काही बदल करायचे ठरवले. थोडे थोडे बदल करत गेलो!’ वासु सांगत होता.
‘मग याचा तुला चांगला फायदा झाला असेल नाही का?’ मी वासुला विचारले.
‘झाला तर!’ वासु उत्साहाने सांगू लागला. ‘मी गरुड व्हायचे ठरवल्यावर पहिल्या वर्षीच माझे उत्पन्न आधीच्या वर्षापेक्षा दुपटीने वाढले. या वर्षी कदाचित माझे उत्पन्न चौपट वाढेल. माझ्या अनेक ग्राहकांनी माझा सेल फोन नंबर घेतला आहे. ते माझीच टॅक्सी हवी म्हणून फोन करत असतात. बहुतेक वेळा माझी टॅक्सी ऍडव्हान्समध्ये बुक होते.’
*** गरुड व्हा, बगळा होऊ नका !
वासुने वेगळा चॉइस केला. त्याने किरकिर करणारा बगळा न होता आकाशात उंच भरारी घेणारा गरूड व्हायचे ठरवले. त्याचे फळ त्याला मिळाले.
बगळा व्हायचे का गरुड व्हायचे हा चॉइस देवाने प्रत्येकालाच दिलेला आहे, अगदी जन्मापासून ते मरेपर्यंत!
आता आपण बगळा व्हायचे का गरुड व्हायचे हे ज्याचे त्याने ठरवायचे नाही का?
-------------------------------------------------------------------------------
चला घडवूया साक्षर, संपन्न आणि समृद्ध महाराष्ट्र “नवी अर्थक्रांती” सोबत
लाईक करा : https://www.facebook.com/naviarthkranti
-------------------------------------------------------------------------------
#पॉवरऑफचॉइस #PowerOfChoice #ChetanBhagat
